30 października 2010

Nibykonkurs XVII - Szczurze opowieści

Napisałem grę. Zacząłem w środę, skończyłem w sobotę - i napisałem. Jestem z siebie dumny, bo wreszcie udało mi się taki projekt skończyć. W komputerze leży gdzieś jeszcze rozpoczęta praca na XV Nibykonkurs (kto wie, może kiedyś się nią zajmę...), rozpoczynałem też nie raz tworzenie fantasy heartbreakerów (ale to w czasach, gdy nie znałem znaczenia tego wyrażenia), a teraz nareszcie coś zrobiłem od A do Z.

I was też do tego zachęcam. Bo to świetna sprawa patrzeć, jak drukarka wypluwa kolejne strony własnej gry, nawet, jeżeli język nieco koślawy, a ilustracje to już w ogóle... Bodźcem do pisania może być np. Nibykonkurs - obecna, XVII edycja kończy się we wtorek, więc jest jeszcze trochę czasu; więcej szczegółów tutaj.

A jeżeli chcielibyście sprawdzić, jak wypadł mój debiut - to zachęcam do ściągania. Świat rozmiłowanych w gotyckich opowieściach gryzoni czeka.




23 października 2010

Bardzo Przydatny Konkurs - Demon w Operze

Przygoda na Bardzo Przydatny Konkurs.

Demon w operze

Po prapremierze najnowszej sztuki maestra Pucciego następuje seria dziwnych wydarzeń z udziałem widzów spektaklu. To jednak nie koniec działań demona, który opętał główną śpiewaczkę spektaklu. Jego następnym celem jest sam pasza Atamanu. Czy bohaterom uda się powstrzymać przybysza z Astralu?

Zawiązanie: Zbliża się przedpremierowy pokaz nowej sztuki wielkiego Pucciego, który ma się odbyć w Operze Sereńskiej. Bohaterowie mogli przybyć do miasta specjalnie na tę okazję, lub też otrzymać zaproszenie na przedstawienie przy okazji pobytu w Serenissimie. Ważne, aby pojawili się na spektaklu.
Rozwinięcie: Niekwestionowaną gwiazdą sztuki jest młoda trollica, diva Giana Vallas. Gra ona piękną, lecz niemoralną hrabinę, która zmusza swoich adoratorów do różnych niecnych czynów. Wszyscy z niecierpliwością oczekują finałowej arii w wykonaniu divy, w której jej bohaterka wyznaje wszystkie swoje grzechy. Wreszcie nadchodzi punkt kulminacyjny. Wszyscy jak oczarowani wpatrują się w Gianę, śpiewającą o mężczyznach, zabijających, kradnących, zdradzających z miłości do jej bohaterki. Udany test Spostrzegawczości o ST 15 pozwoli dostrzec w loży vipów dziwne poruszenie – siedzący tam mężczyźni wyglądają jak zahipnotyzowani.
Następnego dnia po spektaklu do uszu bohaterów dotrą niezwykłe nowiny. Sereńskie gazety rozpisują się o dziwnym zachowaniu znanych person. Prezes jednej z firm, produkujących krystalografy został przyłapany przez swoją żonę na zdradzie z dopiero co zatrudnioną pracownicą, współwłaściciel sieci gondoli dotkliwie pobił swojego brata, także zarządzającego spółką, a znany witrażysta, wraz z wynajętymi zbirami, dokonał ataku na pracownię swojego konkurenta. Test wiedzy ogólnej o ST 10 pozwoli bohaterom przypomnieć sobie, że wszystkie te osoby – a także kilkoro innych, także oskarżonych o różne przestępstwa – siedziały w loży vipów w czasie pokazu opery Pucciego. Jeżeli bohaterowie podzielą się z kimś tym odkryciem, rozwścieczony tłum, inspirowany przez dziennikarza plotkarskiej gazety, natychmiast oskarży Pucciego o współudział w przestępstwach. Trzeba powstrzymać motłoch (dyskusja – dziennikarz).
Jeżeli bohaterowie zdecydują się na krótkie śledztwo, dowiedzą się, że wszystkie osoby zamieszane w sprawę zostawiły po sobie fragmenty finałowej arii pasujące do popełnionych przez nie przestępstw. Przykładowo witrażysta podkreślił zdanie, w którym hrabina wyznawała, że zmusiła swojego adoratora do aktu wandalizmu, a gondolier – fragment o mężczyźnie, który z zazdrości o bohaterkę sztuki pobił własnego brata (przekradanie się do posiadłości vipów, wyciąganie zeznań).
W pewnym momencie przygody do bohaterów zgłosi się sam Pucci. Jeżeli bohaterowie nie przeprowadzili śledztwa, gnom sam przekaże im informacje, jakie mogli zdobyć. Wyzna, że coś złego dzieje się z Gianą Vallas. Podejrzewa on, że została ona opętana przez demona – stała się opryskliwa, zaczęła unikać fanów, w jej otoczeniu działy się dziwne wypadki. Wszystko zaczęło się po spotkaniu z wezyrem paszy Ataysula, który niedługo ma przybyć do Serenissimy. Doradca miał zorganizować dla władcy Atamanu prywatny pokaz sztuki Pucciego. Artysta prosi bohaterów o zajęcie się sprawą divy. Obecnie przebywa ona na pokładzie sterowca paszy, gdzie ma odbyć się spektakl. Bohaterowie muszą się tam jak najszybciej dostać. Niestety, z powodu nadchodzącej burzy sterowiec odleciał znad Serenissimy i udaje się w nieznanym kierunku. Trzeba go jak najszybciej odnaleźć (poszukiwania sterowca w czasie burzy - testy spostrzegawczości i pojazdów).
Luksusowy sterowiec leci obecnie nad brzegiem Morza Wewnętrznego. Dostanie się na jego pokład jest sporym wyzwaniem – pasza jest broniony przez wielu strażników, dowodzonych przez zakochanego w Gianie ducha służebnego (rodzaj konfrontacji zależnie od działań bohaterów – duch służebny i strażnicy). Pewnym problemem jest także fakt, że wszystkie drzwi do pokoju divy zabezpieczone są skomplikowanym magicznym alarmem.
Punkt kulminacyjny: Gdy bohaterom uda się pokonać ostatnie zabezpieczenie, diva wyjdzie właśnie ze swej kabiny na scenę, aby zaśpiewać ostatnią arię. Wydaje się jednak, że pomyliła tekst – historia hrabiny kończy się ślubem z władcą ogromnego państwa… W tym momencie pasza, odrzucając od siebie nagie nałożnice, wstanie i zacznie podchodzić do kuszącej go miłosną arią Giany (opętanej przez demona), aby jej się oświadczyć. Trzeba go powstrzymać przed ślubem z przybyszem z Astralu! Na drodze bohaterów stanie jednak wezyr–demonolog. Po jego pokonaniu nastąpi ostateczna rozprawa z demonem, której stawką jest wypędzenie przybysza i życie panny Vallas (walka – wezyr-demonolog, demon).
Rozwiązanie: Jeżeli bohaterowie zwyciężą, sterowiec powróci spokojnie do Serenissimy, a oni zyskają ogromną wdzięczność paszy. W końcu uratowali Imperium Atamanu przed rządami królowej-demona. Władze Serenissimy, maestro Pucci i diva Giana także stali się dłużnikami bohaterów.
W wypadku porażki drużynę czeka krótki lot ze sterowca, zakończony w Morzu Wewnętrznym. Z całą pewnością odbije się to na ich zdrowiu. Oprócz tego do opinii publicznej zostaną podane informacje o ich niecnym planie zamachu na paszę. Być może mimo to będą chcieli podjąć dalszą walkę z demonem, jednak będzie to teraz o wiele trudniejsze.

***

Przeciwnicy

Dziennikarz plotkarskiej gazety
Jak Orion S. Thomsonn, reporter (PG s. 446)

Duch służebny – PG s. 438

Strażnicy paszy
Jak sześciu Policjantów (PG s. 454)

Demon – PG s. 440

Wezyr
Domyślna konfrontacja: walka
Przeciwnik, człowiek, pula 3k10; odporność: 5

Zdolności:
  • bezlitosny: za żeton niedeklarowane dobicie;
  • demonolog-rytualista: moce: nadzwyczajna siła, pocisk, telekineza; zaklęcia: regeneracja, przyzwanie demona, kuszenie;
  • gadżet: berło wezyra (walka +3, darmowa moc, Reputacja +1*)
  • niegroźny staruszek: raz na sesję za żeton zmniejsza pulę przeciwnika o 1k10;
  • wsparcie: za żeton na scenie pojawiają się Strażnicy paszy.

Walka: walka 9/9+; obrona 14. Bezlitosny, niegroźny staruszek, wsparcie.
Pościg: bieg 6/10+; wytrwałość 14. Niepokorny, bezlitosny.
Dyskusja: perswazja 9/8+, blef 9/8+; reputacja 17*. Bezlitosny, niegroźny staruszek.

Encyclopaedia Alfheimica - reaktywacja


Encyclopaedia Alfheimica to wolsungowa wiki, a także tytuł największej wanadyjskiej encyklopedii. Strona ta była jednym z pierwszych miejsc, z których czerpałem wiedzę o ,świecie Wolsunga. Niestety, przez długi czas nie była ona aktualizowana i wraz z wydaniem podręcznika na papierze częsć haseł straciło ważność.

Niedawno powstała jednak Facebookowa strona projektu informująca, że Encyclopaedia będzie znów rozwijana. Serdecznie zachęcam do wspomożenia tej wiki kilkoma hasłami - ja mam zamiar to uczynić już w najbliższym czasie.

3 października 2010

Pozytywistyczne inspiracje

Mieliście kiedyś w czasie czytania książki takie uczucie, że jakiś motyw, postać, aż się prosi o przeniesienie do RPG? Mi się to zdarzało nie raz, na takiej zasadzie powstało wiele moich prac. Najczęściej inspiruję się powieściami fantasy i kryminałami, one pasują najbardziej do D&D i Wolsunga, które prowadzę. Ostatnio jednak zacząłem dostrzegać świetne motywy do różnych, bazujących głównie na XIX i XX wieku systemów w innym typie literatury. Bo taki na przykład Henryk Sienkiewicz z filmowością ma coś wspólnego chyba głównie dzięki Aleksandrowi Fordowi. A tutaj czytam sobie "Latarnika", jak na gimnazjalistę przystało, i myślę "Ja chcę kimś takim zagrać! Albo nie, zrobię z niego głównego BNa. A może oplotę całą sesję wokół wątku fatum, męczącego głównego bohatera.". W "Zew Cthulhu" nigdy nie grałem, ale po lekturze szkiców scenariuszy, które zamieścił na swoim polterblogu (tutaj i tu) Cooperator Veritas dochodzę do wniosku, że postać prześladowanego przez fatum weterana powstań można tam umieścić na co najmniej kilka sposobów.

Ale inspirację można odnaleźć nie tylko w "Latarniku". Wiele innych pozytywistycznych lektur aż kipi od dobrych motywów. Co powiecie na przeklętą kamizelkę? Stary żyd (czy też gnom, jeśli gramy w Wolsunga) potężny kabalista udający handlarza starzyzną, mszczący się za prześladowania stworzył wiele takich ubrań, które stając się z dnia na dzień coraz bardziej ciasne wysysają z ludzi siły życiowe.

Ciekawym motywem byłyby też pośmiertne losy Janka Muzykanta. Biedny chłopak , okrutnie zabity, zmienił się w ducha. Teraz po nocach gra pod oknami bogatych magnatów. Kto usłyszy jego skrzypce, ten niedługo umrze.

Komuś potrzebny jest steampunkowy superłotr? Marcyś przeżył wybuch w kotłowni, jednak nie bez konsekwencji. Okropnie poparzone ciało i twarz ukrywa pod robotniczym kombinezonem. Po katastrofie zyskał władzę nad dymem - potrafi w jednej chwili zniknąć w gęstych tumanach. Teraz szuka zemsty na wyzyskujących biedotę burżujach.

Jeżeli szukamy motywów bardziej realistycznych, na przykład postaci walczącego z systemem buntownika, może tajnego agenta, sięgamy po "Syzyfowe Prace" (no dobrze, miał być pozytywizm, ale Żeromskiego nie mogłem zostawić niewykorzystanego). Marcin Borowicz czy też Bernard Zygier otrzymują kilka fajnych zdolności, także umotywowanych książką (Borowicz - świetny rewolwerowiec; Zygier - dysponujący hipnotyzującym głosem) i oto mamy dwóch BN/BG z solidną historią postaci i rysem psychologicznym.

Powyższe motywy najłatwiej wykorzystać w settingach XIX-wiecznych lub na tym okresie bazujących (Rippers, Zew Cthulhu, Wolsung i pewnie wiele innych), lecz realia naprawdę bardzo łatwo zmienić. Jeżeli komuś nie chce się czytać polskiej klasyki (w co wątpię), polecam serwis Kulturalna Polska, a także wszelkiego rodzaju słowniki bohaterów literackich. Gwarantuję masę świetnych inspiracji.